Ook zo bij de 54 jarige Jacob de geelvoorhoofd amazonepapegaai Na een telefoontje van de nabestaanden van een eenzame, hoogbejaarde dame kregen wij de vraag of wij een geelvoorhoofd amazonepapegaai wilden ophalen die nog in de woning aanwezig was. Wat wij daar aantroffen, was zeer zorgelijk. Jacob, zoals hij heette, was 54 jaar oud en gehandicapt. Hij sliep bij zijn vrouwtje in bed. Bij navraag bij de dierenarts bleek dat hij daar voor het laatst in 2002 was geweest om zijn nageltjes te laten knippen. Destijds had hij al één pootje dat hij niet meer kon gebruiken. Voordat mensen denken: “haal hem uit zijn lijden” dat is niet aan ons om te beslissen. Daar zijn gespecialiseerde vogelartsen voor. Daarom hebben wij direct stichting Hope for Wings ingeschakeld, zodat zij konden beoordelen of Jacob nog voldoende levenskwaliteit had en of er aanpassingen mogelijk waren om hem wellicht nog wat mobiliteit en comfort te geven. Jacob is een paar dagen met veel liefde door ons verzorgd en daarna overgedragen aan Hope for Wings. Het plan was om hem, zodra hij wat bijgekomen zou zijn, door te sturen naar een vogelarts. Er was in korte tijd namelijk veel gebeurd: een verhuizing, het wegvallen van zijn vertrouwde omgeving en het verlies van zijn vrouwtje met wie hij zijn leven deelde en die voor hem waarschijnlijk zijn enige gezelschap was. Wij werden dagelijks op de hoogte gehouden en kregen terug dat Jacob een ongelooflijk lieve, zachtaardige vogel was, die zichtbaar genoot van alle aandacht. Vrijwilliger Joyce van Hope for Wings nam hem in huis en gaf hem alle rust, zorg en nabijheid die hij nodig had. Afgelopen dinsdag kregen wij het verdrietige bericht dat Jacob was overleden. De combinatie van zijn hoge leeftijd, kwetsbare gezondheid, de plotselinge veranderingen en de eenzaamheid na het wegvallen van zijn maatje zijn te veel geweest voor zijn toch al fragiele lijfje. Ja, er had betere medische zorg kunnen zijn. Maar alles wat wij hoorden en zagen, liet ook zien dat deze dame oprecht van Jacob hield al stond zij er zelf lange tijd alleen voor. Met dank aan Hope for Wings voor hun deskundige beoordeling en liefdevolle zorg. Rust zacht, lieve Jacob.

“Vaak worden jonge hazen ten onrechte meegenomen omdat mensen denken dat ze door de moeder verlaten zijn.Moederhaas verspreidt haar jongen in het veld, omdat hazen geen holletje hebben en de jonge haasjes verstoppen zich dan in het hoge gras. De moederhaas komt tussen zonsondergang en zonsopgang haar jongen in het begin 3 en na een week 2 maal per nacht voeden. Raak jonge hazen niet aan Jonge haasjes zijn perfect gecamoufleerd en zijn geurloos zodat vossen, marters, honden en katten de babyhaasjes niet ruiken. Maar wanneer mensen de haasjes aanraken, brengen wij onze geur over op het diertje en zal deze eenvoudig worden opgemerkt door roofdieren. Blijf daarom altijd van jonge haasjes af! Moeder haas zal proberen deze ‘stank’ er weer af te likken, maar ze zal het jong niet verstoten zoals veel mensen denken. Hazen zijn niet bang en zullen de jongen verdedigen tegen kraaien en roofvogels, maar ook zoogdieren worden soms aangevallen zoals een koe die te dicht in de buurt van het haasje komt. Niet zelf verzorgen Probeer een haasje dat je vindt niet zelf te verzorgen en geef ze vooral niets te eten of te drinken. Hazen zijn geen familie van konijnen. Het diertje moet deskundige verzorging krijgen en de juiste melk. Advies is dan ook om de jonge haasjes te laten zitten waar je ze vindt, tenzij ze gewond, gepakt zijn door een ander dier of als ze zich op een zeer onveilige plek bevinden, bijv. op een drukke weg. Neem voor advies contact op met een wildopvang of dierenambulance. Zij kunnen indien nodig het diertje ophalen en verder “helpen” Wij doen ons uiterste best, maar er gaat niets boven de moederhaas!